Chaja Wonsoff

 

             

Terug in de Tijd

 

 

Telkens als ik terug ga in de tijd…

raak ik mijn evenwicht kwijt…

… stil te blijven staan …

bij die zwarte periode van ons bestaan…

 

                                               De razzia’s …,  het slaan …, het schoppen…,

de veewagens, waarin ze ons stoppen …

De trein, waarin ik nooit meer wil rijden …

Herinneringen…, die ik wil mijden …

 

Wat honger met je kan doen …,

… dàt was te merken  …  toen …

We werden niet alleen broodmager…,

respect, beschaving…, ‘t wordt vager.

 

Je wordt uiteengereten…

In tijd van oorlog lijkt men wel bezeten.

Je eer…, je welzijn…, ‘t wordt aangetast.

‘Voor het leven’ met trauma’s belast.

 

‘k Heb al mijn geliefden verloren …

De vijand heeft ‘ naar behoren ’

het werk van de beulen verricht.

Óók mij … hebben ze ontwricht.

 

Het leed  ‘in één gedicht’  is niet te vangen.

… niet hoe het voelt … en ook niet ‘ons verlangen’

bevrijd te worden … van het juk.

Getekend ‘voor het leven’…, maar niet stùk.

 

Want hier sta ik,… fier… rechtop …

Ik kom er nóóit meer bovenop …

Maar … het leven heeft véél in petto,

méér, dan het leven in het getto.

 

Nù treuren wij … om onze doden …

de misjpooche van òns…wij Joden…

Wij zijn trots op ons ‘bestààn’!

Dàt heeft iedereen goed verstaan.       




 

Onderduik 

Hij woonde ergens op één hoog

Stond regelmatig oog in oog

met de vijand …keer op keer

De dood deed hem geen zeer         
 

Hij deed het voor z’n medemens

voor hen, die waren…ongewenst..

voor wie de deuren werden gesloten

bespot, besmeurd…beschoten

 

Hij liet ze binnen …één voor één

zo weinig ruimte ..voor iedereen

met zo vele in getale …                                               

moest er graan gemalen                       
 

Dat gaf vaak spanning… om te snijden

met zo velen…niet te vermijden

Honger, ziekte, dood alom…

vertrokken…met stille trom
 

Voor die aardappels en dat brood

Die barre tocht…bekocht met de dood

De spanning voor het verraad

door marteling gekraakt 

 

Zowaar…hij wist hen te behoeden…

De vijand, die kon niet bevroeden

dat deze stille held

niet te koop was met hun geld 

 

Deze mensen in hun verzet

door onderduik zo velen gered

Zij zijn de stille hoeders                              

van vrede, vrijheid … dwaze moeders



naar hoofdmenu